Stanley L. Hofwijks werd geboren in Paramaribo.

Stanley vertrok in 1973 naar Nederland. Op zeventienjarige leeftijd kwam de stille en zeer verlegen Stanley tot bekering. Toen hij eens een keer met zijn moeder naar een kerkdienst ging, was hij zeer onder de indruk van het aantal jonge mensen dat daar aanwezig was. Hij besloot meteen om Jezus ook te gaan dienen. Hij had namelijk altijd gedacht dat God dienen alleen voor oudere mensen was. Zijn pasgevonden geloof werd echter al snel op de proef gesteld door de dood van zijn geliefde moeder. Zijn motto 'mijn Heer en ik' hielp hem door deze en andere beproevingen heen. Stanley's wandel met de Heer werd vanaf het begin gekenmerkt door een groot verlangen om zielen te winnen en hij deed alles in zijn vermogen om het Evangelie te verspreiden. 

Pastor Stanley is vanaf 2 februari 1975 voorganger van de Maranatha Ministries. Hij en zijn vrouw zijn toegewijde dienaren van de Here Jezus. Pastor Stanley is naast de pastor ook de oprichter en voorzitter van de Maranatha Ministries. Maar zoals hij zegt is hij eerst Christen en pas daarna pastor. Dit komt ook overeen met zijn lijfspreuk: "Mijn Heer en ik".

Pastor Stanley heeft een enorme bewogenheid voor de noden van de mensen in Amsterdam en omstreken. Maar het verlangen om in geheel Nederland en zelfs Europa het evangelie uit te dragen neemt zeer toe. De televisie kan hier toe een belangrijk middel in zijn.

Het is zijn verlangen dat in de gemeente de liefde van Jezus zichtbaar is voor een ieder die Jezus wil ontmoeten. Pastor Stanley is de aangewezen leider om in deze tijd een belangrijke rol te spelen en de gemeente weer de plaats te geven die het behoort te hebben in Nederland.

De aantrekkingskracht dankt Maranatha aan haar bekendheid door lokale televisie en radio, een eigen magazine en site (maranatha.nl), en aan de specialiteit van het huis: de lofprijzing. 'Wij zítten niet, wij dansen en juichen', zegt Hofwijks. 'Dit is geen religie, maar persoonlijke beleving.' Bram Krol van de Werkgroep Gemeentegroei noemt nog iets 'wat het goed doet onder Surinamers en Antillianen': de voorliefde voor extatische 'buitenbijbelse bijverschijnselen' en 'invallen die er al snel profetie heten'.

Van 30 naar 3000 leden: Maranatha Ministries is een succesverhaal. Maar Pastor Stanley kent de keerzijden. Tweemaal maakte hij kennis met de wet van Maarten 't Hart: een kerk die leeft, scheurt. Gedoe over leiderschap. Nu hamert Pastor Stanley op eenheid. Tijdens de samenkomst klinkt hij scherp ('Als je het Woord brengt zoals Jezus het wil, dan noemen ze je fanatiek, ook in de kerk'), maar in zijn kantoor geeft hij niet af op anderen. 'Je hoeft niet per se één leer te hebben om de ander volledig te aanvaarden.' En dus omzeilt hij heikele kwesties. Zoals de Toronto blessing, het 'vallen in de Geest' (bij handoplegging), dansen, brullen, lachen, geestdronken waggelen. Het waaide in 1994 over en verdeelde de polderpinkstergelovigen door de stelligheid van hun leiders tot op het bot. Sommige voormannen wisten zeker dat het 'manifestaties' van God waren. Andere charismatische leiders wisten even zeker dat het recht van de duivel kwam.

De kracht van een grote gemeente, zegt Pastor Stanley, is de kracht van de kleine groep. Er zijn daarom een voorbedegroep ('strijdersteam'), bijeenkomsten voor alleenstaande moeders, voor singles, gehuwden, jongeren, net-bekeerden (Young Christian School, met certificaat), ouderen en vrouwen. En zo'n kleine dertig 'celgroepen', wekelijkse huissamenkomsten, vlakbij de kerk, maar ook in de Bijlmer, in Rotterdam, Hoorn en Almere.

Om het geld hoeft Maranatha Ministries het niet te laten, want ze houden zich er aan de 'tienden', een bijdrage die 'heel wat kost als je met je uitkering toetreedt'. Leden roken en drinken niet, samenwonen is taboe, maar ze hebben het ervoor over, want 'Pastor Stanley maakt je duidelijk dat je maatschappelijk weinig voorstelt, maar voor God telt'.

Pastor Stanley heeft diverse DVD's op de markt gebracht, waaronder: 'Vergeving, de kracht van het Evangelie' (1998), 'Vaders' (2003) en 'Uit de goot' (2003).