Jeanne Sophie Everdine Redmond werd geboren op 14 januari 1907 en overleed op 18 september 1955 te Paramaribo, Suriname. 

Sophie Redmond werd geboren te Paramaribo als dochter van de onderwijzer Philippus Redmond en Adolfina Herku.

Sophie Redmond volgde de lagere school in Nickerie en Coronie en daarna de Van Sypestein en Hendrikschool in Paramaribo. In 1925 begon zij aan haar opleiding aan de Geneeskundige School en studeerde af in 1935. Haar vader raadde het haar af, onderwijzeres worden was in die tijd voor een zwarte vrouw het hoogst haalbare. De directeur van de school weigerde haar aanvankelijk in te schrijven. Maar Redmond zette door, en ondanks alle discriminatie die zij tijdens haar studie ondervond studeerde ze in 1935 af, als eerste Creoolse vrouw.

Ondanks haar hoge opleiding bleef 'dokteres' Sophie zichzelf en zette zij zich in voor verbetering van de positie van vrouwen en zwakkeren in de samenleving. Zij wilde haar kennis doorgeven aan anderen en deed dat onder meer in haar (medisch) voorlichtingsprogramma 'Datra mi wan aksi joe wan sani' (Dokter mag ik u wat vragen?) op de radio en via door de haar geschreven toneelstukken in het Sranan Tongo: 'Misi Jana e go na stembus' en 'Grontapu na asi tere' (Misi Jana gaat naar de stembus en De wereld is een ezelstaart). Daarnaast schreef ze nog enkele andere toneelstukken, dikwijls over volksgebruiken en sociale wantoestanden. 

Tevens probeerde zij Surinamers waardering voor de eigen cultuur en producten bij te brengen. Ze ontpopte zich steeds meer als voorvechtster van de Surinaamse cultuur, ging gekleed in de traditionele koto, weigerde importvoedsel te eten, en streefde naar wetenschappelijk onderzoek naar de werking van Surinaamse kruiden.

In 1950 baarde zij opzien door als onafhankelijke kandidaat aan de verkiezingen mee te doen. Als (zwarte) vrouw was zij een uitzondering op het Surinaamse politieke toneel en werd daarom niet gekozen. Ondanks haar drukke bestaan vond Dr. Redmond toch nog tijd om ook viool te spelen. Zij was gehuwd met de heer E.L. Monkou. Het echtpaar had geen kinderen. 

In Suriname zijn er een school en straat naar haar vernoemd en voor het Academisch Ziekenhuis te Paramaribo staat haar borstbeeld. Thea Doelwijt schreef enkele artikelen over Sophie Redmond en het theaterstuk 'Een dikke zwarte vrouw als ik'. Een stichting zette haar werkzaamheden voort.
Het Belle van Zuyleninstituut maakte van 1995 tot 1999 een studie van haar leven (S. Kortram 'Daughter of slavery, child of her time': a scientific study on the philosophy of life and the motives of Sophie Redmond).