|
Martinus
Haridat Lutchman (Shrinivási)
werd geboren op 12
december 1926 op de
grond Vaderszorg, Kwatta,
in het district
Beneden-Suriname.
Zijn
werk liet hij
aanvankelijk verschijnen
onder het pseudoniem
Fernando, maar later
koos hij definitief voor
Shrinivási. Zijn werk
verscheen in de
tijdschriften "Tongoni,
Soela en Moetete".
Zijn eerste bundel kwam
uit in 1963: "Anjali".
Deze was de voorbode van
een reeks bundels met
veel poëzie van
uitzonderlijke kwaliteit
waarvan de voornaamste
zijn: “Pratikshā”
(1968), “Dilākār”
(teken van het hart)
(1970), “Om de zon”
(1972) en “Oog in
oog” (frente a frente)
(1974), “Sangam”
(Ontmoeting) (1991).
Shrinivási
heeft een beperkt aantal
gedichten geschreven in
het Hindi en Sarnami (in
Pratikshā staat het
eerste gedicht dat ooit
in deze taal werd
geschreven), het
merendeel van zijn werk
schreef hij in het
Nederlands. Zowat alle
emoties die met het wel
en wee van Suriname
samenhangen zijn in zijn
poëzie terug te vinden.
Hij staat bekend als de
'dichter van de
ontmoeting', maar
schreef ook uitermate
cynisch over zijn land.
Hij woonde over
verschillende periodes
buiten Suriname (met
name op Curaçao en in
Nederland) en maakte
grote reizen, ervaringen
die de niet
eng-nationalistische
wijze van waarnemen
hebben bepaald. Naast
Suriname zijn vast
terugkerende elementen:
liefde, kinderen,
grenzen, dood en het
universele van culturen.
Een grote bloemlezing
uit zijn poëzie werd
samengesteld en ingeleid
door Geert Koefoed,
“Een weinig van het
andere” (1984).
Shrinivási
schreef ook een klein
aantal verhalen die
sterk bepaald zijn door
metaforisch taalgebruik.
Belangrijk
is de bloemlezing uit de
Surinaamse poëzie die
hij samenstelde:
“Wortoe d'e tan abra”
(Woorden die
overblijven, 1970,
uitgebreid in 1974). Hij
maakte deel uit van de
redactie van het
tijdschrift
“Moetete” (1968) en
stelde met Thea Doelwijt
de collectie “Rebirth
in words” (1981)
samen. Shrinivási is
een vaak geziene gast op
scholen en werkt mee aan
poëzieprojecten.
Zijn
werk werd enkele malen
bekroond, onder meer met
de “Gouverneur Currie”
prijs (1974) en de
Staatsprijs voor
Literatuur 1989-1991.
Er
werden ook boeken over
Shrinivási geschreven:
-
-
Geert Koefoed,
Inleiding tot Een
weinig van het
Andere (1984)
-
-
Michiel van
Kempen, 'Shrinivási'.
In: Kritisch Lexicon
van de Moderne
Nederlandstalige
Literatuur.
-
-
Michiel van
Kempen, Een
geschiedenis van de
Surinaamse
literatuur
-
- Peter Meel,
'De kracht van
christelijk
kolonialisme;
Rooms-katholicisme
en hindoeïsme
-
-
Bea Vianen en
Shrinivási. In:
Wandelaar onder de
palmen; Opstellen
over koloniale en
postkoloniale
literatuur.
-
-
Wim Rutgers,
De dichter en het
woord/ Kavi aur
shabd; De Surinaamse
dichter Shrinivási
en zijn vaderland
(2004)
|