Jörgen Henri Raymann werd geboren op 13 augustus 1966 in Amsterdam, Nederland.

Jörgen groeide op in Suriname. In Nederland ging hij aan de EUR economie studeren en was hij lid van de interfacultaire cabaretgroep. Toen was er nog lang geen sprake van een carrière in die richting, dat kwam veel later, eenmaal terug in Suriname, waar hij één à twee keer per de maand cabaret-dinners organiseerde in zijn restaurant ‘Pedro’. 

Deze werden een begrip en men begon hem te vragen voor korte optredens. De échte publieke exposure kwam met de uitzending van zijn oudejaarsconference, opgenomen in ‘Pedro’ eind 1995. Op de Antillen zag men de show op video en werd hij in 1996 uitgenodigd om op St. Maarten op te treden. Intussen maakte Jörgen de eerste Sun Dish reclame waarmee hij razend populair werd als 'buurvrouw Esselien van Doornegat'. In december 1996 speelde Jörgen zijn tweede oudejaarsconference. 

Met een aantal musici-vrienden als Maurice Issa en Norman van Geerke zette Jörgen vervolgens zijn eerste avondvullende cabaretprogramma op poten: 'Tek mi fa mi de'. Dit werd een groot succes. Na deze wervelende show kwam de tweede productie uit: 'Na so mi de'. Deze voorstelling had meer weg van een one-man show (geen band meer, maar één muzikale begeleider) en liet meer van Jörgen’s serieuze kant zien. Hierna produceerde hij met Van Geerke de jaarlijks terugkerende voorstelling 'De Surinaamse Kinderfamilie'. Een voorstelling met zang, dans en toneel voor kinderen tussen de 6 en 16 jaar. 

Jörgen’s derde cabaretprogramma 'Mi Kondre Tru', (over Suriname en Surinamers) was het eerste programma dat producent/manager Sascha Dess naar Nederland haalde voor een korte tournee in mei 1998. Sascha, die veel Nederlands (Surinaamse) groepen naar Nederland haalde in het kader van de culturele uitwisseling zag met dit programma de kans er tweerichtingsverkeer van te maken. De tournee (met de première in Theater Odeon in Rotterdam) werd een groot succes. Alle optredens waren uitverkocht en er kwam een reprisetournee in oktober 1998. Eind 1998 kwam Jörgen met zijn vierde programma 'Kotabra' (de oversteek) en speelde dit programma in Suriname. Deze voorstelling was een comedie/muziekprogramma met de Nederlandse jazzformatie Fra Fra Sound. Het thema was de haat/liefde verhouding tussen Suriname en Nederland en waarom we steeds de oversteek blijven maken. In maart 1999 stond hij op de planken in Theater Thalia (Paramaribo) in de comedie 'Het weldadigheidsfeest' van Alan Ayckborn, geregisseerd door Helen Kamperveen. Zijn vijfde cabaretprogramma 'Ay Man, ’t is Jörgen Raymann' ging op 4 september 1999 in première in het Luxor Theater in Rotterdam en er volgde een tournee in Nederland, Suriname en op de Antillen. 

Op 1 september 2000 ging Jörgen’s zesde programma 'Even Slikken' in première in het Luxor Theater in Rotterdam en er volgde een tournee in Nederland en Suriname. Door het enorme succes besloot Jörgen om in reprise te gaan met 'Even Slikken' en ook deze tour was overal uitverkocht. Deze voorstelling is geproduceerd in Nederland. Jeffrey Spalburg schreef de teksten, Felix de Rooy (o.a. Montezuma’s Revenge en Rapido) regisseerde de voorstelling en Harto Soemodiharjdo (o.a. Doe Theater en Mike Ho Sam Sooi) maakte de muziek.

Naast het volwassenprogramma is Jörgen, samen met Jeffrey Spalburg (zijn vaste tekstschrijver voor de cabaretprogramma’s en Comedy Factory) het brein achter de in Nederland gemaakte jeugdproductie 'DIS + RESPECT'. Bovendien heeft Jörgen een platencontract afgesloten met Red Bullet en is het de bedoeling dat er een aantal platen (waaronder ook live-opnames) uit gaan komen.   

In januari 2001 vestigde het gezin Raymann zich definitief in Nederland. Jörgen is getrouwd met Sheila Mannen en heeft twee dochters Melody en Jalisha. Hij is ambassadeur van Unicef en zet zich in voor het 'Poor Infant Equality Fund' (P.I.E.T), een organisatie die zich inzet voor Surinaamse kinderen. Jörgen zal in Nederland zijn eigen productie- en managementbedrijf opzetten, waarin hij zelf zijn theatershows zal gaan produceren, zijn eigen management zal voeren en ook televisieshows zal ontwikkelen.  

Jörgen is druk met opnames voor een nieuw TV programma. 'Raymann’s Helden' wordt een programma over positieve rolmodellen die hij bewonderenswaardig vind. In de eerste aflevering ontmoet hij Stedman Graham, de man van Oprah Winfrey. Welke andere helden hij in zijn programma ontmoet is nog niet bekend. Naast zijn nieuwe programma gaat hij tot 2010 door met zijn erg populaire TV show Raymann is Laat. De eerste uitzending van het nieuwe seizoen is op 13 september 2008 te zien op Nederland 1.

Na twee jaar met de Nederlandse, Curaçaose en vanaf deze week de Surinaamse theaters te hebben getoerd met de 'Familyman', gaat Jorgen in november 2010 in première met zijn nieuwste theaterproductie ‘Frede’. De essentie  hiervan is hoe mensen zich door angsten in beslag laten nemen. We zijn bang voor alles. Voor de Mexicaanse griep, de politiek en voor onze toekomst. In het stuk komen naast hijzelf twee van zijn types voorbij: Tante Es en Edsel. Het bijgeloof onder de Antillianen en Surinamers is aan de orde, terwijl het publiek zijn psychiater wordt. 

In 2013 komt 'Tante Es the Musical' en daarmee wordt het hoofdstuk van de tante die alles mag en kan zeggen afgesloten. In 2013 wordt tante Es, die al 15 jaar 69 is, eindelijk 70. Zij wil dan graag haar bigi yari vieren. Zij en haar zus Lena  zijn echter een beetje gebrouilleerd. Op het sterfbed van hun moeder hadden ze beloofd dat ze het goed zouden maken, echter blijkt vriendin Nel de boosdoener te zijn. In de musical maken we eindelijk kennis met Rudi, haar echtgenoot.

Jorgen doet vanaf september 2010 het licht uit. ‘Raymann doet het licht uit’ krijgt een nieuw decor en nieuwe onderdelen, zoals de S-Factor, de varriant van de populaire tv-show the X-Factor, waarbij producenten op zoek gaan naar  mensen zonder talenten, om ze tot een ster te maken. De S staat voor 'Esseline'. Ze in de show op zoek naar de mensen met bijzondere talenten. Aangezien de show op de zondagavond op de TV zal zijn, gaat Raymann elke week op zoek naar iemand die op de maandag niet hoeft te werken. Een ander onderdeel is ‘De jeugd van tegenwoordig’, waarbij oom Ignacius flink gaat klagen over de modernisering, over Nederland en hun rare dingen.