Hubert werd op zijn twaalfde jaar met het laatste spaargeld van zijn ouders naar Nederland gestuurd om zijn toekomst te redden. Hij was namelijk twee keer op de lagere school (Fluschool te Paramaribo) blijven zitten omdat hij veel spijbelde en erg stout was. Zijn ouders wisten zich geen raad meer met hem en hadden de hoop bijna al opgegeven. Hubert mocht bij zijn oudere broers en zusters in Nederland gaan wonen. 

In Nederland aangekomen werd Hubert op de LTS gezet, de laagste opleiding in Nederland. Hij kreeg vervolgens vrij snel de smaak van het studeren te pakken en deed daarna in snel tempo ook nog de MTS, HTS en TU Delft (werktuigbouwkunde en robotics). Hij was altijd de snelste en een van de beste studenten op school. In Delft kreeg hij van medestudenten al vrij snel de bijnaam 'tornado', vanwege zijn grote studiesnelheid. Daar was hij de eerste die afstudeerde in het vakgebied Robotica. Hij promoveerde in 1993 binnen twee jaar (in record tempo en in zijn vrijetijd) in de Technische Bedrijfskunde aan de TU Eindhoven op een proefschrift over robot assemblage, dat prompt door de toonaangevende Amerikaanse uitgever John Wiley wereldwijd werd uitgegeven. Hierin introduceerde hij enkele unieke integrale ontwerpmodellen waarmee producten, processen en productiesystemen slimmer en marktgerichter gerealiseerd kunnen worden. 

Tijdens zijn studie werkte hij in fabrieken in de productie om de kost te verdienen en leerde zo veel over de erbarmelijke situatie waarin mensen op de werkvloer verkeren. Hij zag hoe mensen in Nederlandse fabrieken als “slaven” werden behandeld. Dit maakte diepe indruk op hem. Zijn belangrijkste drijfveer was om verandering hierin te brengen. 

Na zijn studie in Delft werkte Hubert onder meer als projectmanager bij een adviesbureau, als adviseur bij het InnovatieCentrum Den Haag van het ministerie van Economische Zaken en als consultant en adviseur bij onder andere Shell, ASML en een honderdtal KMO-ers. Tussendoor doceerde hij part-time productietechniek aan de TU Eindhoven en productiemanagement aan de faculteit Bedrijfskunde van de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij door zijn studenten als beste docent voor het vak productiemanagement werd uitgeroepen. 

Hubert publiceerde tussendoor tientallen artikelen en diverse boeken. Al dit succes resulteerde tot veel jaloezie en tegenwerking bij Hollandse collega’s op de universiteit. Hij besloot de universitaire wereld in Nederland, waarin onderling veel geroddeld en ruziegemaakt werd, te verlaten. Hij werd voor het eerst echt geconfronteerd met echte discriminatie op topniveau in Nederland. Hij ontdekte na 30 jaar in Nederland vertoefd te hebben de ware identiteit van veel Hollanders. 

Uit teleurstelling vertrok Hubert in 1998 hij met zijn gezin (Surinaamse vrouw en 2 zonen) tijdelijk naar Suriname om mee te helpen bij de operationalisering van de afdeling Bedrijfskunde aan de ADEK en ter versterking van de afdeling werktuigbouwkunde van FTeW op de ADEK.

In 1999 werd hij benoemd tot hoogleraar productiemanagement aan de Anton de Kom Universiteit in Suriname. Hij was de jongste hoogleraar daar ooit benoemd. De tijd in Suriname heeft Rampersad goed gebruikt om te bezinnen omtrent zijn toekomst en omtrent zijn vakgebied.

In 2001 besloot hij met zijn gezin weer terug te keren naar Nederland en te werken aan een nieuw managementconcept getiteld 'Total Performance Scorecard' (TPS), om hiermee de wereld te verbeteren (te beginnen bij managers en ondernemers). Hij schreef hierover een internationale bestseller die inmiddels in 20 talen is vertaald en in meer dan 80 landen is gepubliceerd door toonaangevende uitgevers zoals McGraw-Hill, John Wiley, Butterworth-Heinemann, Campus, Elsevier, Seisansei Shuppan (Japan), China Machine Press, Springer-Verlag Paris en Alpina Publishers (Moscow). Op basis van het succes van zijn 'TPS boek' bouwt Hubert momenteel samen met zijn internationaal team aan een wereldwijd netwerk van local offices en strategic alliances die het TPS-concept in de betreffende landen verbreiden en uitdragen. Het aantal TPS offices groeit met de dag. Inmiddels heeft hij partnerships in voorlopig 40 landen, waaronder US, Canada, Duitsland, Argentinië, Brazilië, Venezuela, Egypte, Portugal, Polen, etc. Nederland is te klein voor hem geworden en is niet goed voor het imago van TPS. Nederland stelt volgens hem op managementgebied wereldwijd niets voor, hetgeen schadelijk is voor zijn TPS brand. Vandaar dat hij begin dit jaar zijn TPS-hoofdkantoor (TPS International Inc.) in California heeft opgezet.

Hubert wordt nu als management guru internationaal geprezen. Hij is momenteel een veel gevraagde gastspreker op conferenties en universiteiten in Nederland, US, Canada, Singapore, Mexico, Argentinië, Brazilië, Spanje, Dubai, Egypte, Rusland, Griekenland, Venezuela, Saudi Arabia, etc. Ook wordt Hubert als internationale management guru nu veel gevraagd om het werk van collega’s te beoordelen. Zo is hij lid van de Editorial Advisory Board van de Journals 'Training and Management Development Methods' in de UK, 'Measuring Business Excellence' in de UK en Singapore Management Review.

Daarnaast is hij columnist in het dagblad Tubantia-Twentsche Courant, de Engelstalige krant “Amsterdam Times” en de tijdschriften “Controlling in de Praktijk” (Kluwer) en C-sharp. Een belangrijk deel van het dagelijkse werk van Hubert bestaat uit het delen van kennis. Zijn persoonlijke mission statement luidt als volgt: 'Het delen van kennis is plezier, vooral als ik hierdoor iets kan betekenen in het leven van anderen'.