Edgar Burgos werd geboren op 26 april 1953 in Paramaribo. 

Edgar is bekend geworden als zanger van de showband Trafassi.

Edgar's grootvader was medeoprichter van de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV). Voorzitter pater Weidmann en statenvoorzitter Wijntuin kwamen dikwijls bij zijn grootvader op bezoek, waarbij Edgar de politiek met de paplepel ingegoten kreeg. Na de lagere school volgde hij vanaf 1964 de Mulo aan de Mgr. Wulfinghschool. Edgar was misdienaar en  zanger bij een beatgroep in de katholieke kerk. In 1969 ging hij naar de Handelsschool. Na twee jaar trad hij in dienst bij Billiton.

In de periode voor de onafhankelijkheid zat Edgar in het jeugdparlement. Hij was sceptisch over de aanstaande onafhankelijkheid van Suriname, zegde zijn kantoorbaan bij Billiton op en vertrok op 20 september 1975 op 22-jarige leeftijd met zijn vriendin naar Nederland. Eenmaal in Nederland werd hij gevraagd in Suriname op te treden op de dag van de onafhankelijkheid (25 november), als vervanger van de zanger van The Happy Boys die plotseling was overleden. Hij weigerde, maar werd later wel groepslid van de band. Hij verliet the Happy Boys in 1980 en richtte in 1981 zijn eigen band op, Trafassi (Surinaams voor 'anders' of 'ommekeer').

 Het eerste nummer dat hij voor Trafassi schreef was 'Brombere' (1982), over de staatsgreep van Desi Bouterse. Edgar kende verschillende van de coupplegers en had evenals Bouterse op het internaat gezeten. Hij beschouwde de coup niet als een revolutie, maar als een geval van joyriding. Wegens Brombere mocht Trafassi een jaar lang niet optreden in Suriname, maar dit belette Edgar niet om meer liedjes met een kritische ondertoon te schrijven. Nog in 1997 werd hem door ambassadeur Henk Herrenberg te verstaan gegeven dat hij moest oppassen met zijn liedjes, en dat iemand zoals hij in Algerije (waar Herrenberg ooit een ultralinkse scholing ontving) allang zou zijn doodgeschoten.

In 1985 scoorde Trafassi in Nederland een onverwachte hit met 'Wasmasjien', een bewerking van een Antilliaans nummer van Macario Prudencia. Hierna volgde nog 'Strijkplank', maar het succes van Wasmasjien werd niet geëvenaard. In 2001 zong Burgos mee op een album van Ronald Snijders. In 2002 meende Burgos dat ook Suriname en de Nederlandse Antillen moesten overstappen op de euro. Hij schreef daarvoor het liedje 'Euro 1-2-5' ('Wordt niet neuro van de Euro'). In datzelfde jaar bracht Trafassi een voetbalnummer uit 'Hoera, We Missen Het WK'. In 2004 zong Edgar als 'Trafassi-man' een bewerking hiervan: 'Hoera, We Winnen Het EK'.

Edgar heeft een jongere broer in Nederland laten studeren, onder de voorwaarde dat deze vervolgens naar Suriname zou terugkeren om het land te helpen opbouwen. Ook probeert hij Suriname helpen door in Nederland goederen in te zamelen die hij naar Suriname stuurt. Hij was jarenlang van mening dat Nederland zich weinig gelegen liet liggen aan de Surinaamse cultuur, verwees naar de veel grotere waardering in Nederland voor 'Indische' cultuur en 'Indische' muziek, en hekelde het feit dat alleen het Surinaamse woord bacove in de Nederlandse woordenboeken was opgenomen.